Oj u polju żyto hranatamy zryto [2]

Oj u polju żyto hranatamy zryto,
Łeżyt ne wid nyni powstanec ubytyj.

Joho biłe tiło wid witru zczorniło,
A łyczko biłeńke ziw’jało, zmarniło.

Ne zapłacze maty ponad hołowoju,
Ne posadyt m’jatu na mohyłu moju.

Ne pryjdut diwczata na twoju mohyłu,
A dzwin ne zadzwonyt, ne spowistyt myłu.

Odyn bir zastohne, druhyj opiwnoczi,
A woron zakrjacze, wyjmajuczy oczi.

Ubyły powstancja moskowski najmanci,
A kistky roznesły wowky-siromanci.

A wdoma ne płacze ni batko, ni neńka,
Diwczyna ne znaje – ne bołyt serdeńko.